Earn to Die 2

ანალიზის ავტორი: AppCompare

როცა ტელეფონზე რბოლის თამაშს ვეძებ, ჩვეულებრივად ან სწრაფ წრეებზე ორიენტირებულ მართვას ველოდები, ან დიდ, ღია რუკაზე თავისუფლად ტარებას. Earn to Die 2 სხვა მიმართულებით მიდის: აქ მანქანა ზომბებით სავსე გზაზე გადაადგილების საშუალებაცაა და მთავარი იარაღიც. ჩემი აზრით, ყველაზე კარგად მუშაობს მაშინ, როცა თითო ცდას პატარა ექსპერიმენტად აღიქვამ — ნახო, სად ჩერდები, რა გიშლის ხელს და როგორ მოამზადო მანქანა შემდეგი გასვლისთვის.

პირველი ცდა და გამეორების აზრი

თამაშის ძირითადი რიტმი მარტივად გასაგებია: გზას მიუყვები, დაბრკოლებებს ეჯახები, ზომბებს უმკლავდები და ცდილობ, წინაზე შორს წახვიდე. თუ ერთ გასვლაში ბოლომდე ვერ მიდიხარ, ეს ავტომატურად წარუმატებლობას არ ნიშნავს. მე ასეთ მომენტს უფრო სასარგებლო მინიშნებად ვუყურებ: შესაძლოა მანქანას მეტი ძალა სჭირდება, ან ამჯერად აჩქარებასა და გზის მონაკვეთებზე ყურადღება უნდა გადავიტანო.

ამ მიდგომით თამაში მოკლე შესვენებებშიც მოსახერხებელია. მაგალითად, თუ ავტობუსის ლოდინში რამდენიმე წუთი გაქვს, შეგიძლია ერთი ან ორი გასვლა სცადო და შემდეგ გააგრძელო შენი საქმე. თუმცა, თუ დასრულებული რბოლის განცდა გირჩევნია და პროგრესის მისაღებად განმეორებითი ცდები გაღიზიანებს, ეს ფორმატი შეიძლება დამღლელი აღმოჩნდეს. აქ წინსვლა მოთმინებასა და მანქანის თანდათან გამართვას უკავშირდება და არა მხოლოდ სწრაფ რეაქციას.

რა ღირს მართვისას დაკვირვება

ჩემი პრაქტიკული რჩევაა, პირველივე ცდიდან მხოლოდ სისწრაფეს ნუ დაედევნები. დააკვირდი, სად კარგავს მანქანა ტემპს და რა სახის დაბრკოლება აჩერებს. ერთი და იმავე მონაკვეთის ხელახლა გავლა აზრიანია მაშინ, როცა ამჯერად კონკრეტულ რამეს ცდი: მაგალითად, განსხვავებულად ანაწილებ აჩქარებას ან ჯერ მანქანის გაძლიერებას ირჩევ. ასე ყოველი გამეორება რაღაცას გასწავლის და უბრალოდ დროის გაყვანას არ ჰგავს.

განახლებების არჩევისასაც სასარგებლოა პრობლემიდან დაიწყო. თუ მანქანა ძალას მალე კარგავს, ძრავის გაძლიერება შეიძლება უფრო შესამჩნევი იყოს, ვიდრე მხოლოდ გარეგნულ ცვლილებაზე ფიქრი; თუ გზაზე შეიარაღებული მანქანის დახმარება გჭირდება, შესაბამისი გაუმჯობესება განიხილე. ყველა შესაძლებლობის ერთდროულად გაუმჯობესებას ნუ ელოდები — რესურსის განაწილება თამაშის გადაწყვეტილებების ნაწილია. ეს არის განსხვავება შემთხვევით თამაშსა და გამეორებად, გააზრებულ ცდებს შორის.

ვისთვის არის კარგი არჩევანი

ეს რბოლის თამაში განსაკუთრებით მომეწონა მათთვის, ვისაც ზომბების თემატიკა, მარტივად გასაგები მიზანი და ეტაპობრივი პროგრესი იზიდავს. Not Doppler-ის ნამუშევარი ასევე გამოადგება მათ, ვინც კლასიკური წრიული რბოლების ნაცვლად დაბრკოლებებით სავსე გზაზე მანქანის მართვას ამჯობინებს. თუ გინდა, რომ ერთი მოკლე სესია სწრაფად დაიწყო და ყოველ ჯერზე მცირე პროგრესზე төвлөрდე, энэ чигែրը კარგად მოერგება ყოველდღიურ თამაშს.

სხვა მხრივ, ეს ყველასთვის საუკეთესო არჩევანი არ არის. რეალისტური მართვის სიმულაციას, ზუსტ ტრასებზე კონკურენციას ან ერთმანეთისგან მკვეთრად განსხვავებულ რბოლებს თუ ეძებ, ჩვეულებრივი ავტორბოლა უფრო შეგეფერება. აქ მთავარი სიამოვნება არა მოწინააღმდეგის წრეზე გასწრება, არამედ მანქანის მომზადება, გზის გავლა და ზომბების დაბრკოლებად გადაქცევაა. ამიტომ ჩამოტვირთვამდე საკუთარ თავს ჰკითხე: განმეორებითი ცდებისას მანქანის გაუმჯობესება გართობს, თუ გირჩევნია ყოველი რბოლა სრულიად ახალი იყოს?

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

თამაშის ტემპი და მოსალოდნელი კომპრომისები

ჩემი აზრით, ძლიერი მხარეა ის, რომ მართვა და გაუმჯობესებები ერთ მიზანს ემსახურება: უფრო შორს წასვლას. მაგრამ ეს კავშირი მოთმინებასაც მოითხოვს. თუ ერთი დაბრკოლება რამდენჯერმე შეგაჩერებს, შეიძლება მოგინდეს, დაუყოვნებლივ გააგრძელო, მაშინ როცა უკეთესი ნაბიჯი მანქანის შეცვლა ან უფრო ყურადღებიანი ცდაა. სწორედ აქ ჩანს თამაშის მთავარი კომპრომისი — პროგრესი სასიამოვნოა, მაგრამ ყოველთვის სწრაფი არ არის.

სხვა რბოლის თამაშებთან შედარებით, აქ ნაკლები აქცენტია ტრასის სიზუსტეზე და მეტი — გზის გადალახვისა და მანქანის გაძლიერების ციკლზე. ამ განსხვავებას მნიშვნელობა აქვს: თუ მართვისას უფრო მშვიდ, ტექნიკურ გამოწვევას ეძებ, ზომბებთან შეჯახება და მანქანის წინ წაწევა შეიძლება ზედმეტად ქაოსური მოგეჩვენოს. მე კი სწორედ ეს განსხვავებული რიტმი მომწონს, ოღონდ მაშინ, როცა თამაშს მოკლე, განმეორებად სესიებად ვუდგები.

ფასი, თავსებადობა და შესყიდვები

თამაში უფასოა და Android-ზე მისი გასაშვებად მინიმუმ 6.0 ვერსიაა საჭირო. ასაკობრივი შეფასება 12+-ია. აპს უკვე 100 მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს, ხოლო საშუალო შეფასება 4,8-ია ორ მილიონ орчим үнэлгээний дундаас; ეს პოპულარულობაზე წარმოდგენა տալիս, მაგრამ რეალურ სიამოვნებას შენი გემოვნება გადაწყვეტს. Not Doppler-ის ეს სათაური 2019 წლის 1 დეკემბერს გამოვიდა, მიმდინარე ვერსია კი 1.4.58-ია.

შესყიდვები თამაშში თითო ნივთზე 3,00 ₾-დან 19,00 ₾-მდე ღირს. მე ჯერ უფასო თამაშით შევაფასებდი, რამდენად მოგწონს განმეორებითი გასვლებისა და გაუმჯობესებების ციკლი; დამატებითი ნივთის ყიდვა მხოლოდ მაშინ განიხილე, თუ თავად თამაშის ეს რიტმი უკვე მოგწონს. გადახდა არ არის აუცილებელი იმის გასაგებად, გერგება თუ არა ძირითადი იდეა, ამიტომ გადაწყვეტილების გადადება მარტივია.

გამართლებული ქაოსი

პირველ რიგში, მოდით ვისაუბროთ თამაშის სიუჟეტზე. როგორც კი იწყებთ, თქვენ ხვდებით, რომ აპოკალიფსს გადარჩენილი ადამიანი ხართ და თქვენი მიზანია მიაღწიოთ უსაფრთხოებას. მაგრამ ეს მარტივი არ არის - გზაზე უამრავი ზომბი და დაბრკოლებაა. თამაში ზუსტად იმაზეა, რომ თქვენი მანქანით გადალახოთ ეს დაბრკოლებები და მიაღწიოთ საბოლოო დანიშნულებას.

გამოცდილება ნამდვილად ადრენალინით სავსეა. როდესაც თქვენ იწყებთ სათამაშო, გრძნობთ, როგორ ივსება ადრენალინით თქვენი გული. მანქანების მართვა, ზომბების გაკაფვა და გზის გადალახვა - ეს ყველაფერი თავისებურ სიამოვნებას განიჭებს.

კარგი გრაფიკა და ხმოვანი ეფექტები

რა თქმა უნდა, Earn to Die 2 არ იქნებოდა ასეთი კარგი თამაში თუ არა მისი შესანიშნავი გრაფიკა და ხმოვანი ეფექტები. გრაფიკა შთამბეჭდავია, ხაზგასმით ვიტყვი, და ზუსტი დეტალები თამაშს უფრო მიმზიდველს ხდის. მანქანები და ზომბები დახატულია ისე, რომ ისინი რეალისტურად გამოიყურებიან.

ხმოვანი ეფექტები კი დამატებით განწყობას ქმნიან. როცა მანქანა ყვირის ზომბებისკენ, ხმა ისეთი რეალისტურია, რომ თითქოს თვითონაც იქ ხარ. ეს არის ის, რაც თამაშის გამოცდილებას ახალ დონეზე აყენებს.

თამაშის მექანიკა

თამაშის მექანიკა მარტივი, მაგრამ ამავე დროს ძალიან გასართობია. თქვენ შეგიძლიათ მანქანების განახლება, რაც ნამდვილად საჭირო ხდება, რადგან წინ უფრო რთული დაბრკოლებები გელით. სათამაშო გრაფიკა და მექანიკა ერთობლივად ქმნის იმას, რაც გართობისთვის იდეალურია.

უნდა აღინიშნოს, რომ ქვემოთ მოცემული დეტალები ნამდვილად მნიშვნელოვანია თამაშის გამოცდილებისთვის:

• მანქანის განახლება - უფრო ძლიერი ძრავები და იარაღები.
• გზის არჩევანი - სხვადასხვა მიმართულებები, რომლებიც სხვაგვარად ითამაშება.
• ზომბების მრავალფეროვნება - სხვადასხვა ტიპის მტრები.

ყოველდღიური თამაშის ჩვევა

მე ყველაზე მეტად იმ დროს ვუბრუნდები ამ თამაშს, როცა ხანგრძლივი სესიისთვის განწყობილი არ ვარ, მაგრამ მინდა, რამდენიმე ცდაში ერთი კონკრეტული დაბრკოლება უკეთ გავიარო. მაგალითად, საღამოს, სანამ სხვა საქმეს დავუბრუნდები, შეიძლება ერთი გასვლა მხოლოდ იმის გასაგებად ვითამაშო, სად კარგავს მანქანა სვლას; შემდეგ კი, თუ გაუმჯობესებისთვის საკმარისი რესურსი მაქვს, იმ პრობლემას მოვარგო არჩევანი. ასეთი მცირე მიზანი სესიას უფრო დამაკმაყოფილებელს ხდის, ვიდრე უბრალოდ გზის ბოლომდე მისვლის მოთხოვნა.

უფრო გამოცდილი მოთამაშისთვის სასარგებლო ჩვევაა, ყოველი ცდის შემდეგ ერთი დასკვნა გამოიტანოს და შემდეგ ჯერზე მხოლოდ ერთი რამ შეცვალოს. თუ ერთდროულად ყველაფერს ცვლი, რთულია მიხვდე, რა დაგეხმარა. როცა კი, მაგალითად, ჯერ მართვის ტემპს აკვირდები, შემდეგ კი მანქანის ერთ გაუმჯობესებას ამოწმებ, შედეგის შედარება უფრო გასაგებია. ეს მარტივი თვითკონტროლი თამაშს უფრო ტაქტიკურს ხდის ისე, რომ არ მოითხოვს რაიმე დაუდასტურებელი ფუნქციის ან სპეციალური რეჟიმის ცოდნას.

გზის არჩევანსაც ექსპერიმენტის ნაწილად შევხედავდი და არა ავტომატურად საუკეთესო მარშრუტის ძიებად. თუ ერთი მიმართულება რთულად გეჩვენება, სხვა გზის მოსინჯვამ შეიძლება განსხვავებული სირთულე და ტემპი მოგცეს; მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა მონაკვეთს ერთი უნივერსალური პასუხი აქვს. ჩემი რჩევაა, არ ჩათვალო ერთი წარუმატებელი გასვლა მტკიცებულებად, რომ მანქანა გამოუსადეგარია. ზოგჯერ ჯერ შენი მიდგომის შეცვლა ღირს, ზოგჯერ კი აშკარად გაუმჯობესებაა საჭირო.

სესიის მართვა და პარამეტრები

თამაშის დაწყებამდე შეამოწმე, რამდენად კომფორტულად გიჭირავს ტელეფონი და შეგიძლია თუ არა ეკრანზე მართვის ელემენტებთან შეხება ისე, რომ ხელმა ხედვა არ დაგიფაროს. ეს მცირე, პრაქტიკული საკითხია, მაგრამ ასეთ თამაშში ყურადღების გაფანტვა უშუალოდ მოქმედებას უშლის ხელს. თუ მართვის შეგრძნება არ მოგწონს, ჯერ მოკლე ცდით შეაფასე, ვიდრე დიდხანს ითამაშებ და მხოლოდ შემდეგ მიხვდები, რომ მოწყობილობის დაჭერის სტილი გაწუხებს.

ხმის დონეც შენს გარემოს მოარგე: ხმოვანი ეფექტები ატმოსფეროს აძლიერებს, თუმცა საზოგადოებრივ ადგილას ან ჩუმ ოთახში შეიძლება დაბალ ხმაზე თამაში გირჩევნოდეს. მართვისა და ხმის პარამეტრებში მხოლოდ ის შეცვალე, რასაც თამაშისას რეალური დისკომფორტი მოაქვს; ზედმეტი მორგება თავისთავად უპირატესობა არ არის. თუ თამაშისას ხშირად აჩერებ სესიას, ჯობს ყოველი დაბრუნებისას ჯერ გაიხსენო შენი წინა მიზანი — რომელი დაბრკოლების გადალახვას ცდილობდი — და მხოლოდ ამის შემდეგ დაიწყო ახალი ცდა.

მნიშვნელოვანია ისიც, რომ „მოკლე სესია“ ყოველთვის ერთ გასვლას არ ნიშნავს. ზოგჯერ ერთი ცდა იმდენად ახლოს მიგიყვანს მიზანთან, რომ კიდევ ერთხელ ცდა მოგინდება; ეს ბუნებრივია, მაგრამ თუ მხოლოდ რამდენიმე წუთი გაქვს, წინასწარ გადაწყვიტე, როდის შეჩერდები. მე ასეთი საზღვარი განსაკუთრებით სასარგებლოდ მიმაჩნია მაშინ, როცა თამაში მცირე შესვენებისთვის გავხსენი: ასე გართობა საქმეს არ გადაფარავს და პროგრესის ნელი ტემპიც ნაკლებად გამაღიზიანებელია.

სად მთავრდება მისი ძლიერი მხარე

მანქანის გაძლიერება სასიამოვნო მოტივაციაა, მაგრამ განმეორებითი გასვლები ყველას ერთნაირად არ მოეწონება. თუ შენთვის მთავარი ახალი ტრასების ხშირი ნახვა, სხვა მძღოლებთან შეჯიბრება ან მართვის რეალისტური ფიზიკაა, ეს ზომბების თემატიკის რბოლა შეიძლება ერთფეროვანი გახდეს. აქ მანქანის მომზადება და პროგრესის მიღწევა ერთმანეთს ემსახურება, ამიტომ ნაკლებად გამოგადგება, თუ ყოველ სესიაში სრულიად განსხვავებული გამოცდილების მიღებას ელოდები.

კიდევ ერთი გასათვალისწინებელი საკითხია, რომ მოქმედების ქაოსური ხასიათი ზოგჯერ უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე იდეალურად სუფთა მართვა. გზაზე დაბრკოლებები და ზომბები ქმნის მღელვარებას, მაგრამ შეიძლება იმ მოთამაშესაც გაუჩინოს უკმაყოფილება, ვინც კონტროლის მაქსიმალურ სიზუსტეს ეძებს. ასეთ შემთხვევაში წრიულ რბოლაზე ორიენტირებული თამაში უკეთესი არჩევანი იქნება. ხოლო თუ შენთვის მიმზიდველია ერთი მანქანის თანდათან გამართვა და იმავე მარშრუტზე უკეთესი შედეგის მიღწევა, აქ სწორედ ეს პროცესი ხდება მთავარი ხიბლი.

როდის ღირს გაგრძელება

თუ ახალ მონაკვეთზე გაჩერდი, ჩემი პირველი კითხვა იქნებოდა არა „როგორ გავიარო ეს ახლავე?“, არამედ „რა შემიძლია ამ ცდიდან ვისწავლო?“ შეიძლება პასუხი იყოს, რომ ძრავის გაძლიერება გჭირდება; შეიძლება კი აღმოჩნდეს, რომ წინა გასვლაში აჩქარება არასწორად გამოიყენე ან სხვა მიმართულება უნდა მოსინჯო. ასეთი დაკვირვება უსარგებლო გამეორებებს ამცруулობს და խաղը վերածում է პატარა პრობლემების լուծման, ոչ թե მხოლოდ ძალով առաջ գնալու։

Եթե նույն მონակվենը մի քանի փորձից հետո էլ հաճույք չի բերում, საკუთარ თავს ստիպելու կարիք չկա։ Այս խաղը լավ է աշխատում նրանց համար, ვისაც մեքենայի աճող შესაძლებლությունները տեսնելը և չափավոր դժվարության հաղթահարումը մոտիվացնում է. հակառակ դեպքում, ավելի անմիջական რბოლის խաղը կամ այլ ტեմպի ավտոսիմულատორი ավելի համապատասխան կլինի։ Ինձთვის სწორი չափանիշն այն է, թե յուրաքանչյուր ცდის შემდეგ მაინც ունե՞ս հաջորդის კონკრეტული მიზეზ։

დასკვნა

თუ თქვენ ეძებთ თამაშს, რომელიც სასიამოვნოდ გაგართობთ და თანაც დაგტოვებთ ადრენალინით სავსე, Earn to Die 2 ნამდვილად არის ის, რაც თქვენ გჭირდებათ. მისი გრაფიკა, ხმოვანი ეფექტები და უნიკალური სათამაშო მექანიკა აერთიანებს თამაშს, რომელიც გართობისთვის იდეალურია.

არ გამოტოვოთ და სცადეთ. თქვენ ნამდვილად შეყვარებული დარჩებით ამ თამაშზე და, ვინ იცის, იქნებ ეს თქვენი ახალი საყვარელი თამაში გახდეს.